Mosteiro de Caaveiro

A edificación máis visitada dentro das Fragas do Eume é o Mosteiro de Caaveiro, establecido neste lugar dende o ano 934. A él pertencían a maior parte das terras de cultivo sitas a dereita do río Eume, e debido a isto, a súa igrexa obtén a categoría de Real Colexiata (con seis canónigos) que conservará ata fins do século XVIII. Despóis do século mencionado , o mosteiro tras ser abandoado pola igrexa, queda o coidado dun caseiro e inicia a súa decadencia e deterioro.
No século XIX, tanto o mosteiro coma boa parte das terras que o rodean, pasan a ser propiedade dun particular, o cal fai unha serie de obras modificando parte da súa estructura.
CONSERVACIÓN:
Os restos máis antigos que se conservan sen modificación datan do século XII, entre o que destaca a igrexa do mosteiro. Consérvase en bo estado a cabeceira e boa parte da nave. Queda tamén en pé un fermoso campanario barroco do século XVIII.
Outras partes da estructura do mosteiro que se conservan de forma aceptable son a casa dos canónigos e e as cociñas do mosteiro.
PROTECCIÓN:
O conxunto foi declarado no ano 1975 Monumento Histórico Artístico, debido á súa importancia arquitectónica.
Na actualidade o Mosteiro de Caaveiro é propiedade da Diputación de A Coruña, a cal organiza visitas turísticas guiadas os fins de semana e días festivos. Nas épocas de máis visitas como en Semana Santa e os meses de xullo, agosto e setembro sae un autobus dende o Centro de receción das Fragas do Eume cada hora e leva os visitantes ata o mosteiro.

Coto de Chao de Ombre

Unha das actividades turísticas máis reclamadas nas Fragas do Eume e a pesca no rio Eume. O rio para a pesca esta dividido en dous tramos: Un tramo acotado na desembocadura do rio para reo e outro tramo libre de 4 Km na parte alta do rio para troita.
O tramo alto discurre dende o seu nacemento na serra do Xistral, en Montouto, a 880 metros de altitude, nos regos Ferradal, Pieles e Ferrao. A sua cabeceira e suave ata que recibe o rego Rebordelos e o río Bo que se encaixona levemente. Recibe logo o rego Cebollín e o Casal, antes de entrar na Depresión de Pontes de García Rodríguez recibe o Montouto, o Reboiras, o Sarrión e o Ferreiras para embalsarse en Pontoibo, formando o embalse, o tramo ainda chega 2Km augas abaixo do embalse.
Para poder pescar necesítase licencia Autonómica Galega con recargo para salmón e permiso do coto. O rio ten moi bos acesos dende a carretera que vai paralela, tamen conta cun refuxio para pescadores e un centro de guiado para reos e salmón, xa que estes especies teñen que ir guiadas.
O tramo baixo e o máis demandado polos pescadores, ten as seguintes caracteristicas:
Lonxitude 8,3 Km.
Anchura media entre 12-15 m.
Profundidade media entre 2,5 e 3 m.
Especies pescables:Reo, troita e anguila, na desembocadura múxiles e lubinas
Limtes do coto:Dende o Km 5 da carretera da Alameda de Puentedeume ata a presa de Caaveiro donde acaba o tramo acotado.
Periodo hábil:Do 2 de maio ata o 30 de setembro no tramo acotado e ata o 22 de agosto no tramo libre.
Pódese pescar 5 reos de 30 cm de lonxitude, o cupo de troita son 10 de 19 cm que teran que ser 5 no caso de coller 5 reos.
Os permisos para poder pescar expídense: Bar Capri, Bar Penjamo, Chao de Ombre 81 camiño do coto así como nas Delegacións Provinciais da Conselleria do Medio Ambiente.

Torre de Andrade

Situación:
A torre de Andrade encontrase na provincia da Coruña, comarca do Eume, concello de Pontedeume, parroquia de Nogueirosa, a 34 kilómetros da Coruña. O castillo álzase sobre o outeiro de Leboreiro, a 3 kilómetros de Pontedeume, a 309 metros de altitude sobre o nivel do mar. Dende o seu emplazamento dominase todo o val de Pontedeume, mailo Parque das Fragas do Eume, dende o cal se pode visitar.
Pódese chegar pola carretera LC151 de Campolongo a Curtis. No kilómetro 1,5, na aldea de Loureiros, cóllese a carretera de Taboada e a 2,5 kilómetros encontrase, a esquerda, a pista que chega a torre.
Historia:
A orixe deste castelo encontrase ligado o mosteiro de Santa María de Sobrado, empezouse a construir no ano 1369 e rematouse no 1377, foi construido sobre as ruinas dun castelo que xogou un papel importante nas revoltas irmandiñas donde quedou destruido.
No século XVII pertenceu o conde de Lemos, despois a casa de Lerma e a de Alba, que o restaurou no século XIX.
Posee unha planta rectangular, medindo 38 por 25 metros no corpo principal, máis outros dous rectángulos máis pequenos e adyacentes que deixan entre eles un patio de tres alas con 13 pilares de pedra. Cerra o cuarto lado un muro con tres arcos apuntados, fechados no sécuo XV.
Materiales:
O material utilizado, nos seus muros, torres, e sillar son bloques de pedra perfectamente labrada e colocada en sillares alineados e ordenados de forma precisa. Os materiales proceden dos alrededores.
Estado de conservación:
Actualmente encuentrase en aceptable estado de conservación, anque medio derruido. Limpouse todo o entorno, o que permite rodear a construcción fácilmente e velas penas sobre as que se alza.
Propiedade e uso:
E Monumento Nacional dende 1924, sendo o primeiro da provincia da Coruña en alcanzar este estatus.
Protección:
Baixo a protección do Decreto de 22 de abril de 1949, e a Lei 16/1985 sobre Patrimonio Histórico Español.

Centro de recepción de visitantes.

E un edificio construido no ano 2005, a sua función e informar os visitantes que van o Parque Natural das Fragas do Eume, esta situado a entrada do Parque polo aceso dende Pontedeume, construeuse aproveitando o espacio donde estaba ubicada unha antiga canteira.
Os materiais empleados no edifico son principalmente madeira, pizarra, pedra, chapa e cristal. O edificio ten unhas medidas de 50 m de longo por 10 de ancho, esta cuberto a unha auga en planta baixa.
No seu interior ten unha aula de interpretación outra de exposición, zona de atención o público, restaurante asi como diversos despachos.